به گزارش خبرگزاری مهر، مسعود پزشکیان در حاشیه حضور در اجلاس سران کشورهای عضو بریکس با شبکه خبری ایندیا تودی هند مصاحبه کرد. رئیس جمهور با تأکید بر پیوند تاریخی و فرهنگی ایران و هند، از بهبود روزافزون روابط با نخستوزیر هند و اهمیت چابهار بهعنوان چهارراه ترانزیتی منطقه سخن گفت و بریکس را سازوکاری برای مقابله با یکجانبهگرایی آمریکا و تحریمهای یکطرفه معرفی کرد و خواستار همکاری مستقل کشورهای عضو در تجارت، سرمایهگذاری و امنیت منطقهای شد.
دکتر پزشکیان در ادامه روابط ایران با همسایگان از جمله امارات، عربستان، پاکستان، قطر، روسیه و چین را دوستانه توصیف کرد و مشکل اصلی را پایگاههای آمریکا در منطقه دانست و خاطرنشان کرد: ایران آغازگر هیچ جنگی نبوده و تنها در برابر تجاوز آمریکا و اسرائیل از خود دفاع کرده است.
همچنین رئیس جمهور با رد ادعای ساخت سلاح هستهای، بر پایبندی ایران به انپیتی و آمادگی برای گفتگو در چارچوب قوانین بینالمللی تأکید کرد و ترور رهبران، دانشمندان و حمله به زیرساختها را جنایت خواند و تصریح کرد: ایران به دنبال جنگ نیست، اما با تحریم، بستن راههای دارو و غذا و فشار بر مردم تسلیم نخواهد شد و تنها راه، توقف تجاوز و یکجانبهگرایی آمریکاست.
مشروح گفتوگوی دکتر پزشکیان با خبرنگار شبکه خبری ایندیا تودی هند به شرح زیر است؛
خبرنگار- اجازه دهید گفتوگو را با دیدار دوجانبه شما با نخستوزیر نارندرا مودی آغاز کنیم. یکی از تصاویر نمادین این دیدار، تصویری است که نخستوزیر دست شما را گرفته و شما را در گالری همراهی میکند. از سوی دیگر، گفتوگویی 45 دقیقهای میان شما انجام شد. برای ما توضیح دهید که واقعاً چه گذشت و محور اصلی این گفتوگو چه بود؟
ارتباط ما با نخستوزیر محترم هندوستان، از زمانی که مسئولیتپذیرفتهام، روزبهروز بهتر شده است. حقیقت آن است که به سبب پیوند عمیق فرهنگی دیرینهای که میان ما وجود دارد، کشور هندوستان و ایران پیوندی فرهنگی و تاریخی به درازای چندین هزار سال دارند؛ پیوندی که با گذشت زمان از میان نمیرود. طبیعتاً میکوشیم این ارتباطات را روزبهروز بهتر کنیم و پایههای آن فرهنگ عمیق را دوباره بنایی تازه ایجاد کنیم و به یکدیگر کمک کنیم تا در برابر تمامیتخواهیای که در جهان شکل میگیرد، با قدرت در منطقه به هم یاری رسانیم.
خبرنگار- بسیار خوب، نکته بسیار مهمی را مطرح کردید. اما درباره کشوری صحبت میکنیم که اکنون درگیر جنگ است و هند نیز منافع راهبردی مهمی در ایران دارد که بندر چابهار یکی از مهمترین آنهاست. با توجه به جنگ، درگیریها و حملاتی که در چابهار شاهد هستیم، چابهار را تا چه اندازه برای هند قابل اتکا و همچنان دارای ظرفیت و اهمیت میدانید؟
جنگ را ما آغاز نکردهایم بلکه آمریکا و اسراییل جنایتکار آغاز کردهاند. بر مبنای قانون بینالمللی یا اصول انسانی اگر بخواهیم نگاه کنیم، آنان بیهیچ چارچوبی به کشورمان حمله کردند، رهبر ما را شهید کردند، فرماندهان را شهید کردند، کودکان بیگناه را در مدرسه در یک روز همه را شهید کردند، دانشمندان را ترور کردند و زیرساختهای را از میان بردند. متأسفانه این رفتار با قوانین بینالمللی و بشری سازگاری ندارد. در نتیجه، در برابر این روند، ما تنها از خود دفاع کردهایم.
در رابطه با چابهار و ارتباطی که میتوانیم با هندوستان داشته باشیم، ایران از نظر ژئوپلیتیکی در جایگاهی قرار گرفته است که از نظر حملونقل عمومی و ارتباطات منطقهای میتواند چهارراهی باشد که جنوب را به شمال و شرق را به غرب پیوند دهد؛ آسانترین، اقتصادیترین و راحتترین مسیری که میتواند برای کشورهای منطقه در ایجاد ارتباطات اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، علمی و اجتماعی کمککننده باشد. از دیرباز نیز چنین بودهایم؛ ایران مسیری در راه ابریشم بوده است و ارتباط فرهنگها از همین مسیرها شکل میگرفته است. این میتواند دوباره زنده شود. آمادگی کامل داریم که این مسیر را دوباره زنده کنیم و دستبهدست هم دهیم. طبیعتاً این امر باعث خواهد شد تجربهها، مهارتها و فرهنگها روابطی بسیار بهتر با یکدیگر داشته باشند.
خبرنگار- آقای رئیسجمهور، آیا موضوع سرمایهگذاریهای هند در بندر چابهار نیز در جریان گفتوگوهای شما با نخستوزیر مطرح شد؟
با مذاکراتی که با یکدیگر داشتهایم، در مجموعهٔ همهٔ این روشها و جهتگیریهای مختلف، گفتگو کردهایم. دوستان میتوانند در آنجا سرمایهگذاری کنند؛ فعلاً سرمایهگذاریهایی دارند و انجام میدهند. میتوانند بیایند و مشارکتی کار کنند، یا میتوانیم مشارکتی دوجانبه با یکدیگر داشته باشیم تا بتوانیم در رابطه با مسایل مختلف به صورت شراکتی تعامل کنیم. این چیزی است که آمادهایم در تمام موضوعات موجود با یکدیگر عمل کنیم.
خبرنگار- آقای رئیسجمهور، شما همچنین در مجمع اقتصادی و تجاری سخنرانی کردید. ایران تا چه اندازه برای سرمایهگذاران جذاب و قابل اتکا است؟ در شرایطی که با تحریمها مواجه هستید، البته نه تحریمهای بینالمللی، بلکه تحریمهای آمریکا و تحریمهای یکجانبه یک کشور که از نظر حقوقی نباید مورد تبعیت سایر کشورها قرار گیرند، اما به هر حال این تحریمها وجود دارند؛ در چنین شرایطی، شرکتها و فعالان اقتصادی هند چگونه میتوانند در ایران فعالیت کنند یا با ایران همکاری داشته باشند؟
هدف بریکس برای این است که، روندی را که آمریکا آغاز کرده و هر کشوری را که بخواهد تحریم میکند، شکل گرفته است و به تمامیت خواهی پایان دهد. در بریکس قرار است نوع معاملات، تجارت و همکاری ما مستقل از آن باشد که یک کشور بتواند هر کشوری را بخواهد تحریم کند؛ با یکدیگر بتوانیم تعامل کنیم. اینجا جمع شدهایم تا بر اساس آن به یکدیگر کمک کنیم، راه پیدا کنیم و از هم پشتیبانی کنیم تا بتوانیم در برابر این تمامیتخواهی و یکجانبهگرایی بایستیم. این هدف اجلاسی است که ما اینجا با کشورهای بزرگ جهان مانند: چین، روسیه و هند نشستهایم تا این راه را پیدا کنیم، آمریکا را از یکجانبهگرایی بیرون بکشیم و بتوانیم با یکدیگر تعامل کنیم. این رسالت و مسئولیت اجلاس بریکس است.
خبرنگار- اما موفقیت بریکس زمانی نیز محقق خواهد شد که یک بیانیه مشترک صادر شود و به نظر میرسد اختلافات میان امارات متحده عربی و ایران به مانعی جدی در مسیر دستیابی به چنین بیانیه مشترکی تبدیل شده است.
ما با امارات مشکلی نداریم. با هیچیک از کشورهای منطقه مشکل نداریم. با پایگاههایی که آمریکا در این کشورها دارد و از همان پایگاهها به کشور ما تجاوز میکند، مشکل داریم. امارات یا دیگر کشورهای منطقه همه برادران ما هستند. یک عمر با هم زندگی کردهایم، یک عمر با هم تجارت کردهایم و یک عمر به هم کمک کردهایم. این آمریکاست که در آنجا پایگاه ایجاد کرده است و از آن پایگاه کودکان ما را شهید میکند، زیرساختهای ما را میزند و رهبران، دانشمندان و مردمان ما را بمباران میکند. در حقیقت مشکل این است که نباید دوست و همسایه اجازه دهند دشمنان از خاک آنان به کشور دیگری حمله کنند.
ما اکنون با کشور امارات ارتباط خوبی داریم و میتوانیم آن را توسعه دهیم و با بقیه کشورها نیز چنین است. دلمان میخواهد با همه آنان ارتباطات صمیمی داشته باشیم، ولی آمریکاست که نمیخواهد این اتفاق بیفتد. به همین دلیل نمیخواهد این اتفاق رخ دهد؛ آمریکا نفت، معادن و ذخایر معدنی منطقه را میبرد و در برابر آن، اسلحه، موشک و هواپیما به کشورها میدهند تا ما را از یکدیگر بترسانند یا ما را به جان هم بیندازند تا با هم دعوا کنیم. هم سرمایه این منطقه را میبرند و هم امنیت و صلح را در منطقه تخریب میکنند.ما خودمان میتوانیم با کشورهای همسایه دستبهدست هم دهیم و صلح و امنیت را در منطقه پیاده کنیم، به مردم خود کمک کنیم و توسعهٔ اقتصاد و فرهنگ را دوباره شکوفا کنیم.
خبرنگار- بسیار خوب. ارزیابی صادقانه شما از وضعیت ایران پس از شش ماه رویارویی چیست؟ آیا ایران امروز از نظر نظامی، اقتصادی و راهبردی ضعیفتر شده یا قدرتمندتر؟
در رابطه با بریکس مسئلهٔ تلاش برای این روندی که اکنون وجود دارد، روزبهروز بهترمیشود. به نظر من ما میتوانیم با یکدیگر در تمام این مسایل موجود همراهی کنیم. بانک جدید بریکس که شکل گرفته است، برای این است که بتواند به کشورهای عضو در «سرمایهگذاریهای مشترک» و «پشتیبانی از سرمایهگذارانی که با یکدیگر کار میکنند»، پشتیبانی و کمک کند و توسعه را در آنجا شکل دهد. طبیعتاً این امر به ملاحظاتی بازمیگردد که خود کشورها اکنون در ارتباط با آمریکا دارند. آمریکا با روندی که تا کنون آمده، تمام کشورهای منطقه را از نظر اقتصادی به خود وابسته کرده است. این تلاش به تدریج شکل میگیرد که این وابستگی به اقتصاد آمریکا یا دلار آمریکا به مرور بهتر شود و زمان خواهد برد تا به نقطه مطلوبی برسیم، ولی تمام تلاش این کشورها بر این است که ما بتوانیم به جایی برسیم که یکجانبهگرایی را حذف کنیم و در حقیقت تکقطبی نباشد و بتوانیم با یکدیگر راحت تعامل کنیم و هر کشوری مستقل از وابستگی کار خود را انجام دهد.
خبرنگار- بنابراین، شما نکته بسیار مهمی را مطرح میکنید؛ زیرا غرب تصور میکرد میتواند ایران را درهم بشکند. آیا ایران امروز متحدتر و منسجمتر شده است؟
کشورهایی که در حال توسعه هستند، مشکلات خاص خود را دارند و ما نیز مشکلات خود را داشتهایم و داریم، ولی کاری که آمریکا کرد ما را متحدتر کرد. حتی مردم منطقه را نسبت به کاری که آمریکا انجام داد، نسبت به آمریکا متنفرتر کرد؛ زیرا ما مظلوم واقع شدیم. آنان بیهیچ دلیلی به کشور ما حمله کردند، فقط به این دلیل که زور دارند و تصورشان این بود که مانند ونزوئلا میآیند و در عرض 24 ساعت کل کشور ما را در حقیقت تسخیر میکنند و عوامل خود را در مملکت مستقر میکنند. باور نمیکردند تمام برنامه یا کاری که در سوریه انجام دادند، اینجا نیز تکرار شود. فکر میکردند در عرض دو سه روز با شهید کردن فرماندهان، مدیران و وزرای مملکت و از همه مهمتر مقام معظم رهبری فرو میریزد. نهتنها این اتفاق نیفتاد، بلکه مردم با قدرت به صحنه آمدند. اکنون بیش از 190 روز است که مردم در خیابانها هستند و نیروهای نظامی ما با فداکاری و جانفشانی در برابر آن تکنولوژیها و قدرت تجهیزاتی آنان ایستادهاند و با قدرت مقاومت کردهاند و علیرغم تمام تلاشهایی که کردند تا دولت را ساقط کنند، دولت با کمک مردم و با پشتیبانی نیروها توانسته مشکلات را حل کند.
این مقاومت برای آنان غیرقابل تصور بود و بر اساس همین اقدام نیز روزبهروز ما متحدتر شدیم. حتی کسانی که در کشور ما ناراضی بودند و مشکلاتی داشتند، با یکدیگر برای حفظ تمامیت کشور ایستادند و از تمامیت ایران دفاع کردند و به تجاوزی که آمریکا و اسرائیل انجام داد اعتراض کردند. حتی تعداد زیادی از ایرانیانی که خارج بودند، به داخل ایران بازگشتند. این علیرغم همهٔ مشکلاتی که ما داریم، غیرقابل تصور بود.
خبرنگار- آیا شما به دنبال دستیابی به سلاح هستهای هستید؟ آیا غنیسازی هستهای برای ایران غیرقابل مذاکره است؟ موضع ایران در این زمینه چیست، بهویژه آنکه این دقیقاً همان موضوعی است که رئیسجمهور ترامپ بارها بر آن تأکید میکند؟
شما میدانید کاری که آمریکا کرد، این بود که نخست به صورت نظامی خواست تسخیر کند، نتوانست. سپس زیرساختها را زد، نشد. اکنون راه ورود کالا، دارو، غذا و حتی تجارت را بسته و راه دریا را بسته است. میخواهد راههای زمینی را نیز ببندد. ادعای حقوق بشری میکند، در حالی که با بیماران ما و مردم ما میخواهد آنان را به گرسنگی بکشد، یا از بیم بیماری بمیراند، یا مشکلات ایجاد کند تا ما را به تسلیم وادار کند. این کار انسانی نیست؛ وحشیانهترین کار ممکن است که انجام میدهند. راه دارو و غذا را میبندند، ما خودمان تجارت میکنیم، پول ما را نمیگذارند برگردانند. بر اساس کدام منطق این کار را میکنند؟ کسی که میجنگد، در میدان میجنگد. ادعای حقوق بشر میکنند. کدام حقوق بشری است که اجازه نمیدهد انسانها در منطقهای که با جنگ هیچ رابطهای ندارند، از دارو، غذا و زندگی تحریم شوند؟
اینان دم از حقوق بشر میزنند. اصلاً برای چه میجنگند؟ ما چه کردهایم که این کار را با ما میکنند؟ و این فاجعه است. به دنیا میگویند که ما به دنبال سلاح هستهای و کشتار جمعی هستیم. ما به دنبال کشتار جمعی هستیم؟ یا این کشورها که هر روز انسانهای بیگناه را در غزه، فلسطین، سوریه، لبنان و ایران میکشند، کی این کار را میکند؟ و متأسفانه دنیا به ظاهر قشنگ اینان نگاه میکند و باور میکند راست میگویند.
خبرنگار- اما هدف از این موضوع چیست؟ آیا مسئله به اسرائیل مربوط میشود؟ هدف از این ادعا که ایران دارای سلاح هستهای است یا در مسیر دستیابی به سلاح هستهای قرار دارد، چیست؟
اقدامات آمریکا علیه ایران فقط تبلیغات است. بیشترین نظارت را در رابطه با سلاحهای هستهای و تلاش هستهای در ایران داشتند. ما آماده بودیم و هر روز میآمدند و بازرسی و بازدید میکردند. ما در چهارچوب قوانین بینالمللی کار میکردیم و کار میکنیم. ما اگر دنبال سلاح هستهای بودیم، عضو «ان پی تی» نمیشدیم. اینها همه بهانههایی است که توجیه کنند میتوانند به خاک ما حمله کنند. رهبر شهید ما هم از نظر رهبری و جایگاه، جایگاه بالایی دارد و هم بارها اعلام کرده بودند ما به هیچ وجه به دنبال سلاح هستهای نیستیم. با چه زبانی باید بگوییم ما دنبال سلاح هستهای نیستیم؟ اینان کدام مستند را پیدا کردهاند که ما داریم سلاح هستهای درست میکنیم که به خود اجازه دادهاند به کشور ما اینگونه تجاوز کنند؟ دروغ میگویند، مثل همه آن دروغهایی که همیشه از پشت تریبونها به مردم میگویند.
خبرنگار- آقای رئیسجمهور، من مدت زیادی است که تحولات مربوط به مناقشه ایران و آمریکا را دنبال میکنم. لطفاً ارزیابی خود را از وضعیت جنگ ارائه دهید. آیا ما همچنان در وضعیت جنگی قرار داریم یا جنگ در حالت تعلیق است، در حالی که هم آتشبس و هم مذاکرات شکست خوردهاند؟
شما تصور میکنید که اسرائیل به دنبال این است که ایران به دنبال سلاح هستهای نباشد؟! به چه دلیل اسرائیل عضو ان پی تی نیست؟ تا دلش بخواهد بمب اتم دارد. چرا این سازمانهای بینالمللی به اسراییل اعتراض نمیکنند؟ به چه دلیلی بمب اتم درست کردی و چرا عضو سازمانهای بینالمللی نیستی؟ بیش از 70 هزار انسان هر روز دارد بمباران میشود. کدام وجدان بیدار انسانی قبول میکند که چنین رفتاری با انسانهای بیگناه کنند؟ راه آب، غذا و دارو را برای اینان بستهاند. تمام دنیا میبیند و میفهمد. چرا کسی با اسرائیل کاری ندارد؟ چه دنیای وحشیای که عدهای میتوانند راحت آدم بکشند، زنان و بچهها را، بیمارستانها و دانشگاهها را؛ همه نگاه میکنند و هر روز هم از آن دفاع میکنند. فاجعه است.
ما با رفتار ظالمانه اسرائیل و رفتار ظالمانهای که آمریکا نشان میدهد مخالفیم. ما میگوییم نباید ظلم کنند و انسانهای بیگناه را بکشند و مخالف این مسئله هستیم آیا باید ما هم کشته شویم؟ این ظالمانهتر است. دنیا و انسانها این را میبینند، فقط نگاه میکنند. گاهگاهی همدردی میکنند.
خبرنگار- این نکته مهمی است. اما بار دیگر، رئیسجمهور ترامپ همچنان میگوید که با رهبران جدید ایران در تماس است و با آنها گفتوگو میکند. منظور او از رهبران جدید ایران چیست؟ رئیسجمهور ترامپ با چه کسانی در ایران در حال گفتوگو است؟
ما برای پایان جنگ و آتش بس گفتگو کردیم. ما چندین بار گفتگو کردیم. آن زمان که اولین حمله را کردند و دوازده جنگ، ما پای میز مذاکره بودیم. بعد از آن دوباره پای میز مذاکره آمدیم. دوباره داشتیم به تفاهم نهایی میرسیدیم، باز حمله کردند. باز بعد از همهٔ این تجاوزات و وحشیگریهایی که با ما کردند، به تفاهم رسیدیم، امضا کردیم. ترامپ خیلی راحت آمد گفت من این را قبول ندارم و مجدداً پاره کرد. چگونه میتوانیم مجدداً گفتگو کنیم و باز به این تعهداتی که پایبند هستند یا نیستند، اعتماد کنیم؟ نمیدانیم. یعنی چیزی را مینویسند و بعد خیلی راحت مثل آب خوردن پاره میکنند. چه دنیایی که ما نمیتوانیم با هم بنشینیم و گفتگو کنیم و گفتگو بایستیم. این مشکلی است که ما داریم.اکنون ما مشکلی نداریم. ما به دنبال جنگ نیستیم. ایران ما هیچوقت متجاوز نبوده است. شما نمیتوانید در طول چندین 100 سال گذشته نگاه کنید که ایران به یک کشور حمله کرده باشد.
خبرنگار- اما مذاکراتی با میانجیگری پاکستان انجام شد و حتی یک یادداشت تفاهم نیز وجود داشت، ولی مهلت آن در 17 اوت به پایان رسید. با توجه به اینکه مذاکرات با میانجیگری پاکستان به نتیجه نرسید، آیا عمان وارد روند میانجیگری و مذاکرات شده است؟
ما نمیدانیم کدامیک از این حرفها را که ترامپ بیان میکند بالاخره باید بپذیریم و بر آن بایستیم. پاکستان دوست، برادر و همسایه ماست و در این رابطه تلاش زیادی انجام داده که ما صلح و امنیت را در منطقه پیاده کنیم. قطر نیز در تلا ش بود تفاهمی که در پاکستان صورت گرفت بتواند به نتیجه برسد. من نمیدانم آن چیزی که ما در پاکستان نوشتیم، مشکلش کجاست. که آمریکا میخواهد از نو ما بنشینیم با هم گفتگو کنیم. ما کدام حرف غیرمنطقی را آنجا داشتیم؟ یا چه حرفی را داشتیم که خارج از چارچوبهای منطقی، قانونی و علمی در دنیا بود که امروز باید دوباره حرف بزنیم؟ حرف همان است که گفتیم و بر آن بنابر این است که آمریکا تحریمهایش را بردارد، دست از یکجانبهگرایی بردارد، با زور با ما گفتگو نکند و راهها را باز کند تا بتوانیم ما هم مثل همه دنیا زندگی کنیم. ما آمادهایم در چارچوب قوانین بینالمللی و بر اساس ارتباطات منطقی در دنیا، تعاملات خود را با همه داشته باشیم. ما که حمله نکردیم. بنابراین باید دست از تجاوزات برداشته شود. آنان به ما حمله نکنند، ما به آنان حمله نمیکنیم. ما به کسی حمله نکردیم. آنان به ما حمله کردند و ما از خود دفاع کردیم. چه چیز دیگری باید بشود که بگوییم مثلاً اینان میخواهند ما به نتیجه برسیم؟ در رابطه با هستهای نیز قرار است با هم بنشینیم، باز در چارچوب ان پی تی و همان قوانین بینالمللی. ما آمادهٔ گفتگو هستیم.
خبرنگار- اگر ترامپ بدون پیششرط خواستار گفتوگوی مستقیم با ایران شود، آیا شما آماده چنین مذاکراتی هستید؟
فعلاً چنین تصمیمی نمیتوانیم بگیریم. شما فکر کنید رهبر ما را شهید کردند، بر اساس چه دلیلی؟ و اکنون رهبر ما را کسی که آمده و شهید کرده، حالا میخواهد با ما مستقیم هم صحبت کند؟ یکی بیاید شهید کند و بعد انتظار داشته باشد به همین سادگی؟ مردم بسیار ناراحتاند از اتفاقی که رخ داده و به این سادگی این فاجعه که بر کشور ما ایجاد کردند، از ذهنشان خارج نخواهد شد. بسیار سخت است. رهبر تنها رهبر نبود؛ در قلب مردم ایران جا داشت. بسیار سنگین است که همه مردم به این راحتی بپذیرند که این کار کرده و آدم بتواند به راحتی از آن کنار بیاید. بسیار سخت است. نه، به این راحتی نیست. ما نوشتیم، فقط آنان امضا کردند. ما امضا کردیم. باید آن جو اعتماد اصلاح شود شود. ما باید باور کنیم حرفهایی که میگویند راست میگویند و در آن چارچوبی که هست ایستادهاند. از ابتدای انقلاب که ایستادگی کردهایم آنها در تلاش هستند کشور ما را ساقط کنند.
خبرنگار- واکنش ایران به پیمان مکه چیست؟
ما با عربستان در جنگ نیستیم و حوثیها هم مسایل خود را دارند. تمام کشورهای منطقه باید بنشینند و صلح و امنیت را در منطقه ایجاد کنند. منطق و دلیلی وجود ندارد ما با یکدیگر در جنگ و درگیری باشیم. چگونه میشود اروپا کشورهایش با هم مینشینند، علیرغم جنگهای چندین صدسالهای که با یکدیگر داشتند، قانونی برای خودشان برای تعاملات دارند، راهها را برای هم باز میکنند و تجارت دارند. کشورهای منطقه خودمان در منطقه نیز میتوانند این اصول را داشته باشند. هر کشوری با سلایق خود، با اندیشههای خود و با تفکرات خود میتواند باشد، ولی در چارچوب ارتباطات و امنیت منطقهای با هم بنشینیم و گفتگو کنیم. جنگیدن کار درستی نیست. انسان، انسان را نمیکشد. انسان، انسان را در حقیقت از زندگی و از توسعه محروم نمیکند. بربریت است اگر چنین کاری بکنیم.
ما به دنبال این هستیم که نهتنها عربستان، ترکیه، پاکستان و همه کشورهای منطقه بتوانیم با هم بنشینیم، امنیت خود را حفظ کنیم. میتوانیم اقتصاد پویایی در منطقه ایجاد کنیم و همهٔ کسانی که در منطقه زندگی میکنند، زندگی سالم و خوبی داشته باشند. دلیلی ندارد وحدت و انسجام در منطقه ایجاد نکنیم.
خبرنگار- ما شاهد صحبتهایی درباره انتقامگیری از آمریکا و حمله به کشورهای خاورمیانه هستیم. آیا این همان چیزی نیست که غرب میخواهد تا شما را از یکدیگر جدا و منطقه را دچار شکاف و اختلاف کند؟
شما شک دارید؟ اصلاً کار آمریکا و اسرائیل تفرقه بینداز و حکومت کن است. در داخل کشور ما جریانی که در هجدهم و نوزدهم دی رخ داد، خود ترامپ اعلام کرد که ما تجهیز کردیم تا حکومت را ساقط کنیم. همین الان در کشور ما قومیتهای مختلف را در مقابل هم میخواهند قرار دهند. تا تفرقه و مشکل در داخل کشور ما ایجاد میکنند. مانند همین را کشورهای همسایه دارند همین کار را میکنند. شما اگر نوشتههای مکتوبی که اینان دارند و منتشر کردهاند نگاه کنید، نیت آنها این است که کشورهای عربی را در مقابل ایران با یکدیگر متحد کنند تا ما با هم بجنگیم، وقتی بجنگیم، نفت و منابع ما را میبرند و در برابرچیزی که بردهاند به آنان اسلحه میدهند. این باید اسلحه بسازد، به جان هم بیفتیم، همدیگر را بکشیم، آنان راحت بروند کار خود را بکنند. چه منطقی وجود دارد که ما در منطقه هر کشوری چنان خود را مسلح کند که از یکدیگر بترسیم؟ آدمها مگر از یکدیگر میترسند؟ در نتیجه آمریکا و کارهایی که آنان میکنند، ایجاد تفرقه و ایجاد دشمنی است.
از موقعی که من مسئولیت به عهده گرفتم، تمام تلاشم این بوده که بتوانیم وحدت در داخل کشور و انسجام ایجاد کنیم و این اختلاف سلایق را که بین انسانها وجود دارد و طبیعی است، تبدیل به دشمنی نکنیم و به کشورهای همسایه نیز دست دوستی بدهیم و پیمان محبت و انسانیت برقرار کنیم. این تلاشی است که داریم انجام میدهیم. آنان نمیخواهند ما به این هدف دست پیدا کنیم.
خبرنگار- پس چرا ایران، آقای رئیسجمهور، به جهان عرب نزدیک نمیشود؟ این منطقه بخشی از جهان اسلام است. چرا برای پایان دادن به شکافی که میان شیعه و سنی ایجاد شده و غرب برای مدت طولانی بر آن دامن زده است، تلاش نمیکنید؟
ما که صحبت کردیم، از روز اول هم درایام سال نو و هم در ماه مبارک که ایام خاص مسلمانان هستند، تلفنی با تمام رهبران صحبت کردیم و گفتگو کردیم. مشکل کار این است که آمریکا در خاک کشورهای عربی پایگاه درست کرده است. از همان جا به ما حمله میکنند. نمیشود که هر روز از همان جا به ما حمله شود. ما به آنها حمله نکردیم. مبدأ تهاجم به کشورمان را هدف قرار دادیم. طبیعتاً این امر باعث شده که مقداری نسبت به کشورهای منطقه دلخوری ایجاد شود. آیا این دلخوری منطقی است؟ دلخور بشوند که اجازه دادند دشمن بیاید در خاک آنان مستقر شود و مردم بیگناه ما را شهید کند و ما بمانیم و هیچ کاری نکنیم؟
خبرنگار- بسیار خوب، اما نتیجه این وضعیت، محاصره یا مسدود شدن تنگه هرمز است و جهان از این وضعیت آسیب میبیند. هند نیز قطعاً پیامدهای این انسداد را احساس میکند. وضعیت تنگه هرمز اکنون چگونه است؟ رئیسجمهور ترامپ گفته است که میخواهد نام آن را به تنگه ترامپ تغییر دهد. بنابراین وضعیت هرمز چیست؟ و آیا جنگ با کمک حوثیها، حزبالله و حماس به بابالمندب نیز گسترش یافته است؟ وضعیت کنونی چگونه است، آقای رئیسجمهور؟
نه حزب الله و نه حماس من تصور نمیکنم اینان آغازگر حمله بودند. از خودشان دفاع میکنند. کدامیک از اینان «ابتدا به ساکن» حمله کردند؟ آنان دارند حمله میکنند آنها نیز از خود دفاع میکنند. به چه دلیل؟ آمریکا میآید منطقهٔ زندگی ما را میبندد و وقتی آن راه ما را میبندد، ما هیچ عکسالعملی نداریم. از همین مسیر که مسیر ماست، اسلحه میآورد، امکانات میآورد، توطئه میکند و اجازه نمیدهد در منطقه امنیت و آرامش باشد. شما فکر میکنید ما چه کار باید میکردیم؟ طبیعتاً عکسالعملی است که ما در مقابل تهاجمی که انجام دادند نشان میدهیم. خود ما مجبوریم. ما اگر زمانی عکسالعمل نشان ندهیم، مرده باشیم. ما زندهایم و عکسالعمل نشان میدهیم. آمریکا باید دست از محاصره و تحریم بردارد. تحریم یعنی کشتن بیماران، یعنی افزایش بیکاری، یعنی توسعه فقر، یعنی ایجاد نارضایتی، یعنی هزاران مشکلی که هست. اگر میخواهد بجنگد، با نظامی بجنگد، با مردم بیگناه چرا؟ چرا با مردم دارد این کار را میکند؟ بعد بگوید ایران دارد این کار را میکند؟ ما این کار را نمیکنیم. ما تحت تحریم بدترین و شدیدترین کارهایی که ممکن است، اینان انجام میدهند تا مردم ما را در فقر و گرسنگی و بیماری و مشکلات مختلف نگه دارند تا اختلاف داخلی را تشدید کنند و بعد چون با جنگ نتوانستند به هدف برسند، با اختلافات داخلی بتوانند به آنجا برسند. و ما این اجازه را نخواهیم داد.
بریکس جزو آن جایگاههایی است که میتواند این راهی را که بسته است کمک کرده و باز کند و این ارتباطاتی که ما داریم، همسایههایی که ما داریم، راههایی است که ما میتوانیم از آنجا تجارت و ارتباطات خود را برقرار کنیم. راه زندگی ما دریا نیست. البته راه دریا راه آسان است، ولی اینگونه نیست که اگر راه دریا را بستند، ما تسلیم میشویم. این همان خیالی است که اینان یک عمر در ذهن خود میپرورانند که با بستن راه و با تحریم کردن میتوانند ایران را به تسلیم وادار کنند؛ نخواهند توانست.
خبرنگار- آیا شما در دیدار با نخستوزیر هند درباره امنیت دریانوردان هندی یا امنیت کشتیهایی که از تنگه هرمز عبور میکنند، تضمینهایی ارائه کردید؟ هند با یک بحران جدی انرژی مواجه است و پیامدهای این وضعیت را احساس میکند.
ما در این رابطه با کشور عمان گفتگو کردیم. یک چارچوب مسیر در حقیقت مشخصی را به تفاهم رسیدیم. روز دوشنبه قرار است وزرای خارجه همان کشورهای عربی که میخواستیم با هم دعوا کنیم، در عمان جلسه خواهند داشت تا در تفاهم این مسیر هرمز را با یکدیگر تفاهم کنند و به آن سازمان بینالمللی که به دریا اختصاص دارد این وضعیت را اعلام کنند. در آن چهارچوب قوانین بینالمللی مسیر باز خواهد بود، به شرطی که آمریکا دست از تهاجم و تجاوزهای ناجوانمردانه بردارد.
خبرنگار- یکی دیگر از اتهاماتی که همواره از سوی غرب مطرح میشود این است که روسیه و چین همچنان از ایران در زمینههای نظامی، راهبردی و فناوری حمایت میکنند و حتی گفته میشود که این حمایتها شامل ارائه اطلاعات و دادههای اطلاعاتی بهصورت لحظهای نیز میشود. پاسخ شما به این ادعا چیست؟ روسیه و چین چه نوع کمکی به ایران ارائه میکنند؟
روسیه و چین دوستان و همسایگان ما هستند با یکدیگر ارتباط داریم. با کشور شما نیز مانند دوران گذشته دور به دنبال بهبود وتعمیق ارتباطات هستیم. آنها میخواهند با یکدیگر ارتباط نداشته باشیم. تکنولوژی و ابزار دست آمریکا و اروپاییان است. آنها با ماهواره و جاسوسانشان هرکاری میخواهند انجام میدهند. نمیتوانند تحلیل کنند که چگونه شد مردم ایران در مقابل چنین قدرتی ایستادند. برایشان غیرقابل تصور است. این مردم هستند که ایستادند، تکنولوژی نیست که ایستاده است؛ در حقیقت اینان هر جور دلشان خواست آمدند و زدند، مردم ایستادند و دارند با راههای مختلف راه برونرفت از مشکلاتی را که اینان ایجاد کردند، خودبهخود پیدا میکنند. چون نمیتوانند ما را شکست بدهند، تصور میکنند از بیرون دارند به ما کمک میکنند. آنان که میدانند ابزار و تکنولوژی که ما داریم چیست، ولی آن چیزی که پایداری و مقاومت را ایجاد کرده، ابزار نیست؛ انسجام، وحدت و همدلی است که در این کشور وجود دارد.
خبرنگار- بسیار خوب. نمیتوانم این گفتوگو را بدون پرداختن به یک موضوع مهم دیگر به پایان برسانم. گزارشها و اطلاعات نادرست زیادی درباره رهبر جدید ایران منتشر شده است. آقای رئیسجمهور، وضعیت او چگونه است؟
با همین دادههایی که اینان دارند، اکثر رهبران و فرماندهان و دانشمندان ما را با خانودههایشان ترور کردند هیچ چارچوب انسانی چنین اجازه را نمیدهد که بیایند دست به چنین وحشیگری بزنند. در نتیجه همین ذهنیتها را دارند ایجاد میکند. الحمدلله رهبر ما زنده است، ارتباطش صمیمی است و و کارشان را انجام میدهند. شایعات را گسترش میدهند و تصور میکنند که بتوانند از همان کارهایی که انجام میدهند، در رابطه با رهبر ما نیز بخواهند انجام دهند. واقعیت تلخ این است که اینان با تکنولوژیهایی که دارند، تروریست واقعی هستند. شما نگاه کنید، اسرائیل و آمریکا فرق نمیکند. در سوریه، در لبنان، در غزه، در عراق، در قطر، در ایران، هرکه را دلشان میخواهد میآیند، میزنند، میروند، بعد ترور میکنند، به دیگران میگویند اینان تروریستاند. ما تروریست را هدف قرار دادیم؟ یعنی دنیای عجیبی است. راحت میکشند، به خاطر یک نفر یک خانواده را، به خاطر یک نفر یک ساختمان را فرو میریزند، بعد میگویند آن تروریست باشد. این هم روش جدیدی است؛ در حقیقت کشتن و جنایت کردن. تروریستهای دولتی هستند. لیست آدمهایی که باید بکشند را خودشان مینویسند و پخش میکنند. رهبر یک جامعه، دانشمند جامعه، مردم عادی، بچههای مدرسه تروریستاند؟ پل یا کارخانه تروریستی است؟ ولی این کار را میکنند و بعد در رسانههایشان تبلیغ میکنند که ما با تروریستها میجنگیم. منطق جدیدی است.
طبیعتاً در جایگاه کشور ما رهبری است که تصمیم آخر را میگیرد. از اول هم همین بوده و اکنون هم همان است. طبیعتاً ایشان هستند که تصمیم نهایی خواهند گرفت، میدانند که افرادی در جهان تمامیتخواهاند و نمیخواهند کشورهای دیگر با یکدیگر ارتباط سالمی داشته باشند و راحت زندگی کنند. هر کسی در مقابل آنان سر خم نکند، با روشهای مختلف باید حذف شود. ایستادهایم و اجازه نخواهیم داد که بخواهند ما را حذف کنند.
