به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از سیانان، نفتکشها و کشتیهای حمل گاز طبیعی مایع که از تنگه هرمز عبور میکنند، حدود 20 درصد از عرضه جهانی انرژی را بر عهده دارند اما برای کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، این آبراهه تنها یک مسیر انرژی نیست؛ بلکه شریان حیاتی برای بیش از 100 میلیون نفر محسوب میشود.
اکنون، در حالی که حملات (رژیمهای تروریستی) آمریکا و اسرائیل به خاک ایران، موجب بسته شدن این تنگه شده است، عرضه مواد غذایی به منطقه نیز تحت فشار قرار گرفته است.
زندگی در این کشورها با شرایط اقلیمی سخت همراه است. با دمای تابستانی که از 50 درجه سانتیگراد فراتر میرود و زمینهای قابل کشت اندک، بخش عمده آب آشامیدنی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس از طریق تأسیسات آبشیرینکن از دریا تأمین میشود.
با این حال، اکثر مواد غذایی آنها باید از خارج وارد شود.عربستان بیش از 80 درصد غذای خود را وارد میکند، امارات حدود 90 درصد و قطر حدود 98 درصد. در عراق نیز، با وجود دسترسی به دو رودخانه اصلی، بخش عمده واردات غذایی از طریق تنگه هرمز انجام میشود.
در مجموع، اکثر محمولههای غذایی وارداتی به این منطقه از طریق این تنگه عبور میکنند.
با بسته شدن این آبراهه، شرکتهای حملکننده مواد غذایی به دنبال یافتن مسیرهای جایگزین هستند؛ مسیرهایی که پرهزینهتر و از نظر لجستیکی تحت فشار هستند و نمیتوانند جریان از دسترفته را به طور کامل جایگزین کنند؛ موضوعی که احتمال افزایش قیمتها و کاهش انتخاب برای مصرفکنندگان را در کشورهای عربی بالا میبرد.
برنامه جهانی غذا (WFP) هشدار میدهد که زنجیرههای تأمین ممکن است واقعاً در آستانه شدیدترین اختلال از زمان همهگیری کووید-19 و آغاز جنگ تمامعیار اوکراین در سال 2022 باشند.
کارل اسکاو، معاون اجرایی برنامه جهانی غذا، میگوید هزینههای حملونقل دریایی به شدت افزایش یافته است.
فروشندگان میگویند که اگرچه در منطقه خلیج فارس بحران گرسنگی قریبالوقوعی وجود ندارد، اما این درگیری نظامی حملونقل دریایی را دچار اختلالات شدیدی کرده است.
انتهای پیام/