به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از فیز، آزمایش بالینی مذکور در بیمارستان چشم مورفیلدز و کالج لندن انجام شده است.
آنیریدیا یک اختلال سطحی است که روی سلول های بنیادی ناحیه لیمبوس چشم که مرز میان صلبیه (بخش سفید چشم) و قرنیه (بخش شفاف جلوی چشم) را تشکیل میدهند. این بیماری بیشتر ژنتیکی است و به از بین رفتن بینایی منجر می شود.
ARK یک نوع پیش رونده از آنیریدیا است که به فقدان سلول های بنیادی لیمبال منجر می شود که در نتیجه آن بافت ملتحمه ای روی قرنیه رشد و چشم را تار می کند. این لایه ضخیم می شود و به تدریج بینایی را از بین می برد. بیماری مذکور در نتیجه جهش ژن PAX۶ به وجود می آید.
اکنون محققان برای نخستین بار یک داربست کلاژنی ابداع کرده اند که بافت آن طوری مهندسی شده که سلولهای بنیادی اپیتلیالی لیمبال و سلولهای بنیادی استرومایی را برای درمان منطقه مورد نظر ارائه می کند. در این آزمایش بالینی یک چشم بیمار درمان شد و چشم دیگر جزو گروه کنترل بود.
۹ بیمار در آزمایش بالینی شرکت کردند که میانگین امتیاز OSS آنها (امتیاز سطح چشم، معیاری برای ارزیابی وضعیت سطح چشم) برابر با ۹.۴ در چشم تحت درمان و ۸.۴ در چشم درماننشده بود. امتیازهای ۰ تا ۵ خفیف، ۶ تا ۱۰ متوسط و ۱۱ تا ۱۵ شدید طبقهبندی میشوند.
امتیاز چشمهای تحت درمان پس از سه ماه به ۵.۹ کاهش یافت و پس از ۱۲ ماه به ۶.۷ رسید. از سوی دیگر وضعیت چشمهای درماننشده تغییر چندانی نکرد و پس از ۱۲ ماه به ۸.۰ رسید.
نکته مهم آن است که امتیاز ETDRS (مطالعه درمان زودهنگام رتینوپاتی دیابتی) نیز بهطور میانگین ۲۴ حرف بهبود یافت که تقریبا معادل پنج خط در یک جدول استاندارد سنجش بینایی است.
پروفسور سجاد احمد جراح چشم در بیمارستان چشم مورفیلدز در این باره می گوید: این نخستین استفاده اپتیکی از داربست کلاژنی حاوی دونوع سلول بنیادی است و نشان داده شد برای یک بیماری پیشرونده چشمی که قبل غیرقابل درمان بود و به نابینایی منجر می شد، کارآمد است. ما اکنون این دستاورد را در یک آزمایش بالینی بزرگتر اجرا می کنیم
