سیدرضا صدرالحسینی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به شکاف اخیر میان اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل اظهار داشت: تحولات اخیر در عرصه بین‌المللی چند شاخصه مهم را برای ناظران آشکار کرده و آن اینکه نظم بین‌الملل از حالت سیال و بی‌ثبات گذشته در حال خروج بوده و در طول دو دهه گذشته به‌تدریج به سمت «ساحلی مشخص» در حرکت است.
وی افزود: البته تشخیص دقیق ماهیت این نظم جدید ساده نیست، اما افزایش شکاف میان کشورهای قدرتمند در حوزه‌های نظامی و اقتصادی، بویژه تقابل اقتصادی آمریکا با برخی کشورها، گسترش تحریم‌ها و اختلاف بر سر تعرفه‌ها و همچنین تحولات مرتبط با اتمام قطعنامه ۲۲۳۱ و حمایت روسیه و چین از ایران در مقابل سازوکار اسنپ‌بک، همگی نشانه‌هایی از شفاف‌تر شدن این نظم در حال شکل‌گیری است.
ایران باید جایگاه خود را در نظم جدید تثبیت کند
این کارشناس مسائل بین‌الملل با تأکید بر اهمیت جایگاه جمهوری اسلامی ایران در نظم نوین جهانی گفت: کشورهایی می‌توانند در آینده نقش‌آفرینی مؤثری داشته باشند که شرایط کنونی را به‌درستی بشناسند، اجزای آن را تحلیل کنند و توانمندی‌های بازیگری خود را برای آینده تقویت نمایند.
صدرالحسینی افزود: جمهوری اسلامی ایران با توجه به الهام‌بخشی انقلاب اسلامی، توان نظامی بومی، انسجام داخلی، موقعیت ژئوپلیتیکی ممتاز و ظرفیت انسانی جوان و هوشمند، توان تثبیت جایگاه مؤثر خود در نظم در حال شکل‌گیری را دارد.
جنگ تجاری چین و آمریکا نماد شکاف میان قدرت‌های بزرگ
صدرالحسینی با اشاره به مصداقی روشن از افزایش شکاف بین قدرت‌های باسابقه و نوظهور گفت: جنگ تجاری میان چین و آمریکا مصداق این موضوع است؛ که وارد مرحله‌ای شده که پکن نه تنها فشارهای اقتصادی واشنگتن را تاب آورده، بلکه با بازتعریف قواعد تجارت جهانی و تبدیل‌شدن به بازیگر مسلط زنجیره‌های تأمین و تثبیت قدرت پول ملی، در حال طراحی نظمی تازه است؛ نظمی که برتری تاریخی آمریکا را به چالش می‌کشد.
وی گفت: چین با اتکا به مدیریت پویا، فناوری‌های مدرن، استقلال از غرب و مشروعیت داخلی فزاینده، در حال تغییر قواعد بازی حاکم بر نظام بین‌الملل است.
ایران باید با دیپلماسی جسورانه و اقتصاد منسجم وارد بازی جهانی شود
صدرالحسینی در پایان تأکید کرد: چنین رقابت‌های بزرگی میان قدرت‌های جهانی، زمین بازی تازه‌ای برای نقش‌آفرینی قدرت‌های منطقه‌ای همچون ایران ایجاد می‌کند. بنابراین ضروری است ایران با نگاه بلندمدت، دیپلماسی فعال و جسورانه و در عین حال سامان‌دهی اقتصادی داخلی، به‌موقع در عرصه‌های بین‌المللی حضور یابد و جایگاه خود را در نظم جدید جهانی تثبیت کند.
